Een nieuwe vlag
met diepe betekenis
Er zijn mensen die spontaan een warm gevoel van binnen krijgen bij het zien van 'onze driekleur' ergens in een ver en vreemd buitenland. Ze ruiken de koffie er als het ware al bij. De vlag als aanjager van gevoel van geborgenheid en trots, zo was het ook bedoeld. Wit en kobaltblauw waren tenslotte de kleuren van de Prins van Oranje, de vader des vaderlands 'tot in den doet'. Jammer alleen dat het oranje in 1850 nog achteloos werd vervangen door vermiljoen, omdat dit beter opviel op zee.

JOINE nieuwe Nederlandse vlag
Design Maarten Baptist voor Van Abbe Museum
Beeld JOINE
Zo veel emotie en zo'n beladen symboliek, daar kan zelfs onze nationale trots De Nachtwacht niet tegenop; laat staan de Victory Boogie Woogie, dat toch ooit is aangekocht als een geschenk van het volk aan zichzelf. Onze vlag is, kortom, het ultieme bindmiddel waar we onze nationale identiteitscrisis mee kunnen verzachten.
Terwijl het welbeschouwd natuurlijk een vlag van niks is. 'Onze driekleur' bevat zo'n beetje de meest voorkomende kleurencombinatie: de VS, Groot-Brittanië en ook dwergen als IJsland en Panama doen het ermee. En dan dat dessin. Rusland en Joegoslavië hebben dezelfde drie banen. En het is maar net hoe je ertegen aankijkt, maar eigenlijk hebben we gewoon dezelfde vlag als Frankrijk. Het is in elk geval een exacte kopie van die van Luxemburg. Luxemburg!
Neem dan de vlag van Sri Lanka, een gouden leeuw met speer tegen een bloedrode achtergrond. Overrompelend als een symfonie van Brahms of een film van Oliver Stone. In Sri Lanka lachen ze om onze leeuw in zijn hempie. Of de Britten, die hebben een koosnaam voor hun vlag (Union Jack) - alsof het hier een conceptueel kunstwerk betreft.
Hoog tijd dus voor een nieuwe vlag. Deze week werd een alternatief gepresenteerd, ontworpen door Maarten Baptist. In het Van Abbemuseum in Eindhoven; alsof het ook hier gaat om een doorwrocht kunstwerk met een diepe, verborgen betekenis. Ook het moment is zwanger van symboliek - bijna tegelijk met de presentatie van 'de' canon.
Geen tijfel mogelijk, dit is een blauwe lucht boven een groene polder. Een Hollandser plaatje bestaat niet, hoewel het good old rood-wit-blauw voor de zekerheid nog niet helemaal overboord is gezet met die regenboog.
Die regenboog stemt sowieso al positief. Immers, na de Hollandse plensbuien komt er altijd wel weer zonneschijn en dus ook een regenboog. Zo'n regenboog met zijn palet aan kleuren, is dat trouwens geen mooie metafoor voor onze veelkleurige samenleving? En wordt dat groen behalve met onze polders ook niet met de islam geassocieerd?
De tijden van de VOC herleven er niet mee, maar deze vlag is wel een eigentijds en hoopvol symbool van broederschap. Nu alleen nog een bijpassende koosnaam.
Naar boven
